در خواب ناز بودم شبی
                   دیدم کسی در میزند
در را گشودم روی او
                  دیدم غم است در میزند
ای دوستان بی وفا
                 از غم بیاموزید وفا
غم با همه بیگانگی هرشب به من سر میزند

                من به سیبی خشنودم

             و به بوییدن یک بوته ی بابونه

   من به یک آیینه    یک بستگی پاک قناعت دارم

 

                                                                                          زندگی رسم خوش آیندی است

                                                                                        زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ

                                                                                             پرشی دارد اندازه ی عشق

          زندگی چیزی نیست

 که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود.

 

هر کجا هستم باشم

آسمان مال من است

پنجره فکر هوا عشق زمین مال من است

چه اهمیت  دارد

گاه اگر می رویند

قارچ های قربت؟