به نام دل ، به نام شاهد و مي

به نام تار و تنبور و دف و ني

به نام عاشقان لاابالي

به نام همنشينان خيالي

به نام دستهاي جام بردار

به نام عاشقان رفته بر دار

به نام مجلس بزم شبانه

به نام سرور اين آشيانه

خوشا جامي که مولا در کفم داد

به دستي ني به ديگر او دفم داد

خوشا رقصان درآيم من به کويش

ببوسم دست و رخسار نکويش

خوشا آندم که از او مي نويسم

ز رقص و ذکر ياهو مي نويسم

صدایم داد تا از او بخوانم

که من هم درد غربت را بدانم

خوشا با نام مولا باده خوردن

چو درويشان عاشق جان سپردن

به حق باده نوشان مي ، حلال است

به مستي افتخاري بي زوال است

به دور اولم ساقي ولي بود

ولي ديدم که ذکرش یا علي بود