هر گز  غم  دو  روز  مرا یاد  نگشت                     روزی که نیامده ست و روزی که گذشت

این کوزه چو من عاشق زاری بوده ست               در  بند  سر  زلف   نگاری     بوده  ست

این دسته  که  بر  گردن    او  می بینی               دستی ست که بر گردن یاری بوده ست