دل داده ام  بر باد  ،  بر هر چه بادا باد
مجنون تر از لیلی  ،شيرين تر از  فرهاد

                                            ای عشق از  آتش ، اصل و  نسب داری
                                            از   تیره   دودی  ،    از     دودمـان   بـاد
  
از آب طوفان شد، خاک از تو خاکستر
از  بوی تو  آتش،  در  جـان بـاد  افتاد

                                            هر قصر بی شيرين، چون بيستون ويران
                                            هر کوه بی فرهاد  ،  کاهی به دست باد

هفتاد  پشت ما ، از نسل غم بودند
ارث  پـدر  ما   را  ،  انـدوه    مـادرزاد

                                             از خاک  ما  در    بـاد  ،  بوی تو  می آيد
                                             تنها  تو می مانی  ، ما  می رويم از  ياد